دسته‌بندی
نسبت ثروت و قدرت با معنویت و رشد انسانی، چگونگی شکل‌گیری سوژگی و تمایز میان اصالت و نمایش، و در نهایت، مسئله بی‌تفاوتی در برابر رنج دیگری. آیا رشد در یک بُعد از زندگی می‌تواند بدون تحول در ابعاد دیگر اتفاق بیفتد؟ و آیا انسان می‌تواند در مسیر خواسته‌ها و منافع خود پیش برود، بی‌آنکه دیگری و مسئولیتش در برابر او را نادیده بگیرد؟ این پرسش‌ها در کنار یکدیگر، امکان تأملی روان‌کاوانه درباره پیچیدگی‌های انسان و نسبت او با جهان اجتماعی‌اش فراهم می‌کنند.
موقعی که از مقعد صحبت می‌کنیم، یعنی با چیزهایی سروکار داریم که اضافه‌اند و باید خرج شوند؛ همان‌طور که خودتان گفتید، مسئله خروج و دفع. ولی این اتفاق نمی‌افتد. و چون این اتفاق نمی‌افتد، همه مسائل مقعدی را با خودش می‌آورد. در بی‌اشتهایی می‌بینید، در پراشتهایی عصبی می‌بینید؛ همه این مسائل مربوط به تغذیه و رژیم‌ها بی‌ارتباط به این قضیه نیستند. شما در رویاهای مختلف هم هیچ فردی را پیدا نمی‌کنید که با این مسئله قضیه نداشته باشد؛ خواه‌ناخواه همه آدم‌ها خواب‌هایی دارند که به مسئله مقعدی ربط دارد. می‌بینی فردی نمی‌تواند دفع کند، یا فردی خیلی خرابکاری می‌کند، یا فردی دفع می‌کند و همه دارند می‌بینندش. این‌ها همگی نشان می‌دهد که مسئله دفع کردن این اضافات چقدر مهم است.
در کار بالینی با سوگ، معمولاً با سه دسته از مراجعان روبه‌رو می‌شوم: آنان که در ناامیدی فرو رفته‌اند و از بی‌معنایی زندگی می‌گویند؛ آنان که به دنبالِ درمان‌های فوری و مسکن‌های زودگذرند؛ و آنان که می‌خواهند بفهمند آن کسی که از دست داده‌اند، کیست و مرگ، خود، چه حقیقتی دارد.
زمان، نسبت و ارتباط آنچه پنهان، غایب و نادیده‌گرفته‌شده است با آنچه آشکار، بیان‌شده و مشهود است. زمان، دقیقاً در همین میانه، معنا و هویت می‌یابد. تا زمانی که این نسبت میان پنهان و آشکار برقرار نشود، هرگونه درک زمان، ناقص و چه‌بسا خطاست
انسان در جستجوی چیست؟ شاید در جستجوی چیزی که همواره از او گریخته است؛ همان جداشدنی که ما را به سخن گفتن، دوست داشتن، خلق کردن و پرسیدن وا می‌دارد؟!
